Εκ μέρους της Ρήξης, επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον Βαγγέλη Πισσία, μέλος της συντονιστικής επιτροπής της ελληνικής αποστολής, για να μας περιγράψει τις περιπέτειες αυτής της διεθνούς πρωτοβουλίας. 

Την στιγμή που η διεθνής κατακραυγή απέναντι στα εγκλήματα που διαπράττουν οι σιωνιστές στην Γάζα έχει κορυφωθεί προκαλώντας απτά αποτελέσματα, όπως είναι η έκθεση Γκολντστόουν που υπερψηφίστηκε από τον ΟΗΕ και καταδικάζει το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου, η Αίγυπτος έρχεται να τους προσφέρει ανέλπιστη χείρα βοήθειας. Τον τελευταίο καιρό, το καθεστώς Μουμπάρακ δίνει ρεσιτάλ φιλοσιωνισμού, προκαλώντας την μήνιν όχι μόνον ολόκληρου του αραβικού κόσμου, αλλά και κάθε ανθρώπου που συμπαρίσταται στον δίκαιο Παλαιστινιακό αγώνα. Από τα τελευταία κρούσματα αυτής της απίστευτης προδοτικής πολιτικής είναι η δημοσιοποίηση των σχεδίων για το χτίσιμο ενός τείχους ασφαλείας στα σύνορα με τη Γάζα, το οποίο θα φτάνει αρκετά βαθιά κάτω από τη γη ώστε να μπλοκάρει και τα τούνελ που έχουν κατασκευάσει οι Παλαιστίνιοι, και που σήμερα αποτελούν την μοναδική δίοδο μέσω της οποίας εξασφαλίζεται ολόκληρη η τροφοδοσία της μαρτυρικής Γάζας.
Ένα άλλο κρούσμα της πολιτικής του καθεστώτος, που συγκέντρωσε την προσοχή όλων των μεγάλων διεθνών ΜΜΕ, από το Al Jazeera μέχρι το BBC, ήταν η από κάθε άποψη παράνομη απαγόρευση της διέλευσης των εκατοντάδων ακτιβιστών του Gaza Freedom March, μέσω των αιγυπτιακών συνόρων, προς τη Γάζα.
«Το βράδυ της 27ης Δεκεμβρίου, πληροφορηθήκαμε ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση άλλαζε ριζικά στάση, και εντέλει θα απαγόρευε τη διέλευση εκατοντάδων μελών των διεθνών αντιπροσωπειών από το πέρασμα της Ράφας προς τη Γάζα. Σκοπός μας ήταν να περάσουμε στη Γάζα, να συναντηθούμε με δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους διαδηλωτές και να πορευτούμε προς το βόρειο άκρο της Λωρίδας, στα ισραηλινά σύνορα, όπου εκεί, από την άλλη πλευρά, θα μας περίμενε ένα άλλο μεγάλο κύμα Ισραηλινών και Παλαιστίνιων διαδηλωτών.
Παράλληλα, μια άλλη αποστολή, περίπου 400 διεθνών αντιπροσώπων, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, πέρασε την Ευρώπη, την Τουρκία, την Συρία και την Ιορδανία μεταφέροντας δεκάδες φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας, μπλοκαρίστηκε από τις αιγυπτιακές αρχές στον αιγυπτιακό Σινά (Σαρμ Ελ Σεϊχ).
Ο τόπος συνάντησης των διαδηλωτών στην πόλη του Καΐρου, μια χριστιανική εκκλησία, αποκλείστηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος, ενώ παράλληλα εκδόθηκε διαταγή που απαγόρευε τις συναθροίσεις για πάνω από 6 άτομα.
Με αυτά τα δεδομένα, τα μέλη των αποστολών αποφάσισαν να ανασυνταχθούν και να ξεκινήσουν σε μεγάλες ομάδες ξεχωριστές πορείες προς την Ράφα, αλλά εκεί τέθηκαν σε επιτήρηση. Τριακόσιοι Γάλλοι που επιχείρησαν να ξεκινήσουν το βράδυ της 27ης, εμποδίστηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας, και μετά από επεισόδια υποχώρησαν προς τη γαλλική πρεσβεία, και έκλεισαν την κεντρική αρτηρία που βρίσκεται μπροστά στο κτήριο, προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος για μερικές ώρες. Ακολούθησε επέμβαση των ειδικών δυνάμεων και υποχώρησαν προς το πεζοδρόμιο που βρίσκεται μπροστά στο κτήριο, όπου έστησαν σκηνές. Κατασκήνωσαν για 5 μέρες ασκώντας πίεση στη γαλλική πρεσβεία και στην αιγυπτιακή κυβέρνηση προκειμένου να επιτραπεί η καθ’ όλα νόμιμη διέλευση προς τη Γάζα.
Επίσης, μια ομάδα 150 περίπου Γάλλων και Ελλήνων επιχείρησαν την επόμενη (28/12) να κατευθυνθούν προς τη Γάζα με 3 πούλμαν, αλλά ανακόπηκαν περίπου 80 χλμ. έξω από το Κάιρο. Η διαπραγμάτευση που διήρκησε ως αργά την νύχτα δεν απέδωσε και εξαναγκάστηκαν να επιστρέψουν με συνοδεία οχημάτων των αιγυπτιακών δυνάμεων ασφαλείας.
Την επόμενη μέρα, όλοι όσοι αποκλείστηκαν στο Κάιρο, πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συνέντευξη τύπου. Κατά την διάρκειά της πληροφορηθήκαμε ότι οι αιγυπτιακές αρχές με παρέμβαση της κυρίας Μουμπάρακ επιτρέπουν σε αντιπροσωπεία 100 ατόμων να διέλθει των συνόρων. Η απόφαση αυτή έγινε δεκτή από αρκετές αντιπροσωπείες έπειτα από μεγάλες επιφυλάξεις, τις οποίες συμμερίστηκε και η επιτροπή υποδοχής του Gaza Freedom March από την πλευρά της Γάζας.
Η αναχώρηση είχε προγραμματιστεί για τις 30/12, στις 7:00 π.μ. Τα μεσάνυχτα της προηγουμένης έγινε γνωστό ότι το υπ. Εξωτερικών της Αιγύπτου εξέδωσε ανακοίνωση η οποία δόθηκε και στα ΜΜΕ, με την οποία διαχώριζε τους 1.400 ακτιβιστές σε πρόβατα και ερίφια, σε ειρηνικούς διαδηλωτές και σε ανατρεπτικά στοιχεία.
Μετά από αυτήν την εξέλιξη, κρίθηκε τόσο από την επιτροπή της Γάζας, όσο και από τις περισσότερες αποστολές, ότι η εκπροσώπηση των 100 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Εκδόθηκαν ανακοινώσεις που δήλωναν ότι, μετά από αυτή την εξέλιξη, η συμμετοχή στον συμβιβασμό που προωθεί η αιγυπτιακή κυβέρνηση λειτουργεί απλώς ως άλλοθι στην εγκληματική της πολιτική.
Ωστόσο, παρά την διαφωνία των οργανωτικών επιτροπών, ορισμένοι από τους παρόντες και κάποιοι άλλοι άρτι αφιχθέντες, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων δημοσιογράφων, αξίωσαν να πάνε στη Γάζα, πράγμα που έγινε, καθώς η επιτροπή δεν δέχθηκε την πρόταση της ελληνικής αντιπροσωπείας και άλλων να εμποδίσει την αναχώρηση των οχημάτων τους με κάθε μέσο. Να σημειωθεί ότι στον τόπο αναχώρησης παραβρέθηκαν ειδικές δυνάμεις και πλήθος αστυνομικών με πολιτικά, οι οποίοι «παραδόξως» προστάτευαν την επιβίβαση περίπου 60 ιδία βουλήσει μεταβαινόντων.
Μετά από αυτή την εξέλιξη, σε συνελεύσεις με σημαντικότερη των οποίων αυτήν μπροστά στη γαλλική πρεσβεία, με τη συμμετοχή 300 Γάλλων, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση αιφνιδιαστικής διαδήλωσης στην κεντρικότερη πλατεία του Καΐρου, για τις 31/12, με συμβολικό προορισμό τη Γάζα. Η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε με εξαιρετική επιτυχία, δεδομένων των απαγορεύσεων και του αιφνιδιαστικού χαρακτήρα που αυτή είχε. Εκατοντάδες μέλη αποστολών συνέρρεαν ανά ομάδες, και ξαφνικά δημιούργησαν μια διαδήλωση, η οποία κατάφερε να κάνει 100άδες μέτρα πριν αναχαιτιστεί από ειδικές δυνάμεις και την ασφάλεια. Η κυκλοφορία διακόπηκε για ½ ώρα.
Οι διαδηλωτές απωθήθηκαν με ιδιαίτερη ένταση και συμπλοκές, προς τη μια πλευρά της πλατείας, όπου περικυκλώθηκαν και αποκλείστηκαν. Εκεί παρέμειναν ως αργά το βράδυ, ενώ την ίδια στιγμή το γεγονός πρωτοστατούσε στις ειδήσεις του Al Jazeera και του BBC.
Την επόμενη μέρα, τουλάχιστον 4 αιγυπτιακές εφημερίδες με πρωτοσέλιδα άρθρα χαιρέτιζαν το γεγονός ως μια σπάνια και ειδικής σημασίας κινητοποίηση, η οποία δεν ωφελεί μόνο ως μια πράξη διεθνούς αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό λαό αλλά και ως δράση που αποκαλύπτει την εγκληματική πολιτική του αιγυπτιακού καθεστώτος αλλά και των περισσότερων αραβικών κρατών σε σχέση με το ζήτημα…»