Στο ατομικό επίπεδο η λέξη «ταυτότητα» έχει ευνόητο περιεχόμενο: μια φωτογραφία και κάποια «στοιχεία» (όνομα, επώνυμο κ.λπ.), τυπωμένα σε ένα «δελτίο». Το «δελτίο ταυτότητας» παραπέμπει σε ένα μοναδικό πρόσωπο.

(Κατά τον Κ. Παπαιωάννου)

Έντονα για πολλούς τα συμπτώματα του τέλους. Μήπως μας τελείωσε η Ελλάδα; Επίμονο το ερώτημα.

Συμμερίζομαι τη διαπίστωση, αλλά έχω πρόβλημα με το ερώτημα, το οποίο και θα ήθελα να συζητήσω.

Αυτός ήταν ο τίτλος άρθρου του γνωστού κοινωνιολόγου κ. Π. Κονδύλη στην κυριακάτικη Καθημερινή της 7/4/96. Το άρθρο είναι ενδιαφέρον γιατί δείχνει το επιστημολογικό κενό και την επακόλουθη ιδεολογική αμβλύτητα που χαρακτηρίζει την κοινωνιολογία του έθνους.

Είδαμε |1| ότι δύο κυρίως ρεύματα σκέψης έχουν εμβαθύνει στην κρίση της νεωτερικής εξατομίκευσης.

Οι πολιτισμοί θεμελιώνονται στον ειδικό τρόπο που νοηματοδοτούν τη σχέση ανθρώπου - Θεού.