Οι Ολυμπιακοi Αγωνες έχουν τελειώσει εδώ και αρκετές εβδομάδες. Εμείς στο Άρδην είχαμε σταθεί από την πρώτη στιγμή αρνητικά στο ζήτημα της ανάληψης της διοργάνωσης ενώ υπογραμμίζαμε ότι το μόνο θετικό μπορούσε να είναι η ενίσχυση της εικόνας της χώρας και επομένως η εθνική αυτοπεποίθηση.
Η συζήτηση και οι διαμάχες γύρω από τα πρωτοφανή περιστατικά επιθέσεων Ελλήνων σε Αλβανούς μετανάστες που διαδέχθηκαν την ήττα της Εθνικής Ελλάδος από την αντίστοιχη της Αλβανίας στα Τίρανα, στάθηκαν στα επιφαινόμενα των γεγονότων, μη μπορώντας να ανακαλύψουν τους πραγματικούς μηχανισμούς που τα υποκίνησαν.
Ο Μίκης Θεοδωράκης παραχώρησε μακροσκελή συνέντευξη στον δημοσιογράφο της ισραηλινής εφημερίδας Χααρέτζ, Άρι Σαάβιτ το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Καθημερινή και την οποία παραχώρησε στο Άρδην για αναδημοσίευση στο σύνολό της ο ίδιος ο μουσικοσυνθέτης
Αν ορίσουμε τα δύο μεγάλα ρεύματα που διαπερνούν τη βιομηχανική και τη μεταβιομηχανική κοινωνία ως το ρεύμα του ορθολογισμού από τη μια και εκείνο της ρομαντικής αντίστασης από την άλλη, η σχεδόν ολοκληρωτική απορρόφηση του “ορθολογισμού” από την εργαλειακή του εκδοχή μεταβάλλει τον “ρομαντισμό” σε καθοριστ
Μέρος του τελευταίου κεφαλαίου του βιβλίου των συγγραφέων, Εξέγερση και Μελαγχολία, Ο ρομαντισμός στους αντίποδες της νεωτερικότητας, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 1999.
Προδημοσίευση από την εισαγωγή του ομώνυμου βιβλίου του Γ. Καραμπελιά που θα κυκλοφορήσει από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις
Έχουν γραφει πολλα για την καταρχήν αρνητική στάση που τήρησε η Εκκλησία απέναντι στο κίνημα του Διαφωτισμού, γενικότερα απέναντι στο άνοιγμα προς τα φώτα της Ευρώπης. Έχουν γραφεί τόσα πολλά, ώστε έχει μάλλον διαμορφωθεί μια πεποίθηση, ότι η αρνητική αυτή στάση υπήρξε απόλυτη.
“Η Τέχνη, η Ελευθερία, η Δόξα σβήσανε
μα η φύση είναι πάντα ωραία”
Το προσκύνημα του Τσάϊλντ Χάρολντ,
δεύτερο άσμα, στροφή 87.
Το κείμενο είναι απόσπασμα από τον λόγο που εκφώνησε ο Russell Means τον Ιούλιο του 1980, μπροστά σε πολλές χιλιάδες ανθρώπων που είχαν μαζευτεί από όλο τον κόσμο για τη “Διεθνή Συγκέντρωση Επιβίωσης των Black Hills”, στα Black Hills της Νότιας Ντακότα.