Η πολιτική και ιδεολογική κατάρρευση των ελίτ

 

Πριν από ένα χρόνο και κάτι, μόλις  είχε ξεσπάσει η οικονομική κρίση, είχα σημειώσει αλλού ότι βρισκόμασταν «ένα βήμα πριν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)» τονίζοντας ότι:

Οι αναλογίες με την κατάρρευση της Αργεντινής

Ένας διάλογος κουφών. Εκεί αποσκοπεί να εκτρέψει τη συζήτηση γύρω από το μεταναστευτικό ο Γιωργάκης και η κυβέρνησή του, προκειμένου να προωθήσουν τα παγκοσμιοποιητικά σχέδιά τους. Πριμοδοτούν, δε, τις ακραίες κραυγές, προκειμένου να αποκτήσουν προοδευτικό άλλοθι για να εξωθήσουν σε αυτοκτονία τη χώρα.

Μάουζερ του Χάινερ Μύλλερ

 

Ο Εμφύλιος του 1946-1949 αποτελεί μία από τις τρεις σημαντικότερες ανοιχτές πληγές (οι άλλες δύο είναι η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και η εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974) στο σώμα του Ελληνισμού τον αιώνα που μας πέρασε.

Για αιώνες, τουλάχιστον οκτώ, βολοδέρνουμε ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, ανάμεσα στο Ισλάμ και τον «Λουθηρο-παπισμό» που μας πολιορκούν και μας συρρικνώνουν αδιάκοπα.